Boeken over de tweede volksziekte van Nederland

19-06-2012

Depressiviteit is de op één na grootste volksziekte in Nederland. `Toch is de beeldvorming ervan jarenlang door trucs beïnvloed,´ zei Marcus Huibers, hoogleraar empirisch gestuurde psychotherapie aan de Universiteit van Maastricht, vorige week in de Volkskrant. De onderstaande auteurs proberen je met hun boeken een beter beeld te geven van wat depressiviteit nu eigenlijk inhoudt.


Willem van der Does, hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Leiden, publiceerde jaren geleden al over het steeds groter wordende aantal Nederlanders dat met een depressie te kampen heeft. In 2005 schreef hij het boek ‘Dat moet mij weer gebeuren’. Op afwisselend serieuze en luchtige wijze legt Willem van der Does uit wat het hebben van een depressie precies inhoudt. Ook laat hij zien welke zin en onzin erover in de media wordt uitgekraamd en geeft hij inzicht in welke effectieve behandelingen er zijn. Het boek is bedoeld voor iedereen die depressief is of is geweest, en hun partners, familieleden en kennissen.

Onder het steeds groter wordende aantal depressieve patiënten bevinden zich ook steeds meer jongeren. Charlie Bee (19) schreef een boek over haar depressie die ze op haar 16e jaar had. Deze periode kenmerkt zich door pillen, psychologen, paniekaanvallen, zichzelf snijden, een zelfmoordpoging en uiteindelijk opname in een kliniek. Op een dag schrijft ze een afscheidsbrief en plots beseft ze wat voor geweldige mensen ze om zich heen heeft. Ze weet dat ze absoluut geen afscheid van hen wil nemen. Dit is het keerpunt en langzaam klimt ze omhoog uit het diepe dal. En prozac is mijn paracetamol is een taboedoorbrekend en openhartig boek voor tieners, ouders en voor iedereen die beroepsmatig betrokken is bij de behandeling van depressieve jongeren.

 

Share |