In dit boekje wordt teruggeblikt op de tijd dat de huisvrouw er nog een dagtaak aan had haar gezin te voeden. Waar kwamen de producten vandaan en hoe werden ze gemaakt? En was het eigenlijk wel lekker? 'Vergeten eten' gaat niet alleen over de soorten en rassen die alleen nog in herinnering leven, maar ook over de vergeten manier van maken en bereiden, de momenten waarop we aten en het weinige waar we tevreden mee waren.
Het hele jaar door zijn er dezelfde hardgroene appels en peultjes uit een ver land te koop. U hoeft de supermarkt maar in te stappen en een overdaad aan keuzemogelijkheden straalt u tegemoet. Vroeger was dat wel anders. De seizoenen bepaalden wat er op tafel kwam. Als er tenminste genoeg te krijgen was, en als er genoeg geld was om boodschappen te doen. Want hoe we soms ook naar 'vroeger' kunnen verlangen, het was vaak sappelen. Crisis en oorlog, misoogsten en veepest maakten dat niet iedereen altijd genoeg te eten had.
Met man en macht hebben overheid, wetenschap en voedingsmiddelenindustrie ervoor gezorgd dat er genoeg en betaalbaar eten is voor iedereen. Dat heeft veel offers gekost. Veel soorten groenten en vlees zijn geheel of bijna in de vergetelheid geraakt. Melde en haverwortel, niertjes en rolpens. Heimwee-eten is een begrip in de keuken.
Na het boek kado gedaan te hebben aan mijn ouders van 84 jaar, bleek het in een enorme behoefte te voorzien, herinneringen ophalen! De foto's zijn een feest der herkenning, de prettige tekst is prima ter aanvulling. Een aanrader als kado voor oma's en opa's. (reactie op Bol.com)